De kracht van het nu

Leestijd: < 1 minuut

Met de lentezon in mijn rug rust ik op een bankje. Het is stil. De rivier stroomt traag aan me voorbij.

Ik hoor het ruisen van het riet.
Een jongetje aan de overkant snelt voorbij op een loopfiets.

Terwijl ik de frisse lucht diep inadem, lossen de geluiden op in de open ruimte. De groepjes mensen die me al wandelend passeren, zijn druk in gesprek over wat was en wat nog gaat komen. Ze staren naar het grindpad voor hun voeten en fronsen. Nogmaals adem ik diep in. Mijn kaken zijn wat gespannen, merk ik op.

Zo nu en dan verleiden mijn gedachtes me om te gaan piekeren over wat was en wat gaat komen, want er speelt altijd wel wat. Op dit bankje hoeft er even helemaal niets. Die realisatie doet me glimlachen.